تبليغاتX
کوی او


مستان و کشته گان تو هرسـو فتاده اند
تیغ تـو را مـگــر که ز مـی آب داده اند؟

با هیچکس به کشتن من مشورت مکن
تـرسم خـدا نکرده ، پشـیمان کنـد تو را
 بشنوید  
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
هر جا هر ملتى، هر گروهى با رژيم صهيونيستى مبارزه كند،
 مقابله كند، ما پشت سرش هستيم و كمكش ميكنيم.
                                                                                      امام خامنه ای
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 
رفیق عزیز شهادت را میخوانم برایت به دست شقی ترین ها
پ ن :                                                                 
ـ سوریه در خط مقاومت است ...             
ـ خدا کنه سر قبر ما هم بیای ارباب!         
ـ حلالم کنید برای نوشته هایی که خواندید
  و حالات نفسانی ام در آنها دخالت داشت! 
و اینکه آخر هم رسیدم به حرف سید مرتضی:
و اما کلام را برای این رازها نیافریده اند مفتاح گنجینه ی این راز "سکوت" است ...
                                                                  والسلام علی من اتبع الهدی

+   | 

بچه ها یادمان رفته حاج  احمد
 با انگشت به کجا اشاره کرد؟!!
اینجا جای من و تو نیست
من و تو باید بحرین می بودیم
مصر ، لیبی یا تونس و یمن
خر کیف نباشیم ... !
لبنان و فلسطین جای ما بود
ما قرار بود در قلب اروپا باشیم
باید شب ها کنار کارتون خواب های
وال استریت کپه ی مرگمان را میذاشتیم!
 باید هرکداممان حداقل در یکی از این
هفتاد و سه کشور شمشیر دست میگرفتیم
باید ما میرفتیم پیش آنها باید ما دست آنها را
می گرفتیم و می آوردیم پیش آقایمان
آنقدر لفت دادیم که داداش بحرینیمان آماده
جلوی آقایمان شکایت می کند و می گوید:
ما غریبیم!
ارزش این یک جمله انگلیسی شاید بیشتر از طرح های مطالعاتی ولایت فقیه باشد... بعضی چیزها دلی گفتنش چسبناکتر است
اینجاست که باید گفت "باید بریم بمیریم"
پ ن :
ـ الآن چقدر عصبی ام من!؟؟
تف به زندگی کارمندگونه ی دور ازحماسه ی من 
آنکس که تو را شناخت جان را چه کند؟
فــرزنـد و عــیــال و خـانــمـان را چه کند؟
دیـوانـه کـنی هـر دو جـهــانش بخشی!
دیـوانـه ی تـو هـر دو جـهــان را چه کند؟

ـ تفنگها کالیبرشون که بیشتر باشه
سرو صداشونم بیشتره ...
عملم با سر وصدام همخونی نداره!
- هل من ناصر فــــدائي؟ . . .  لبيك خامنــائي
- کی پایه اس؟
(اگه مثنی نشد فردی به جا می آرم)
بعدن نوشت:                                   
فعلا دوازده نفر پایه ان!

+   | 

رسم به والله تو ماها ، ناز یتیم رو میخرن
تا وقتی تو باشی ... کی گفته یتیمی در بی درمونه؟!!
پ ن : اما بگم ز شامی ها؟!! ...

+   | 

ثمّ کُلِی من کلّ الثَمَرات فَاسلُکِی سُبُلَ رَبّک ذُلُلا یَخرُجُ من بُطونِها شَرابٌ مختلفٌ الوانُهُ
فیه شِفاء للنّاس انّ فی ذلک لآیة لِقومٍ یَـتَفکّرون
                                                                                      نحل آیه شصت و نهم
تفسیر آیه:                                                                                                  
شهادت شهد شیرین ثمره ی همه خوبی هاییست که در راه خدا با خشوع و اخلاص
حاصل شده و در آن اذن شفاعت از مردم باشد برای شهید و این آیه ایست برای آنانکه بفهمند
... و هیچ چاره ای برای بیچارگان بهتر از شهادت نیست*.



پ ن:                                                                  
ـ تفسیر این آیه را از احلی من العسل قاسم یاد گرفته ام .
ـ قیل : احلی من العسل یعنی بیشتر از عسل کش آمدن!
*قال رسول الله ص : «لم یستشف المریض بمثل شربة العسل»
 «هیچ مریضی، به مانند نوشیدن عسل شفاء پیدا نمی‌كند.»

 

+   | 

گفتم: زمانه مرا به تاخیر انداخته !
گفت: بسیار بگو یا لیتنی کنت معک
... و او رفت و حالا من فهمیدم ،
لیت حرف تمنی برای مستحیل است.
و مگرنه اینکه گردنها را باریک آفریده اند تا در مقتل کربلای عشق آسانتربریده شود ... و مگر نه آنکه از پسر آدم عهدی ازلی ستانده اند که حسین را از سر خویش بیشتر دوست بدارد
سید مرتضی! حالا که رفته ای میگویم:
ـ وقتی من از پس یک امر محال برآیم
دیگر باریکی و کلفتی گردن مهم نیست!
ـ وقتی من حسین را ببینم دیگر فرقی
نمیکند بر سر سر عهد بسته باشم یا نه!

پ ن :                                                       
ـ آقا سید مرتضی! این محال را حل کن
دستی برآر و منِ قبرستان نشین عادات
سخیف را بر کرانه ازلی و ابدی وجود نشان

+   | 

میدونم حاجی  الآن نشستی تو لندکروز داغونت .
حاج قاسم  کنار دستت جلو و دومادت و پسرات
هم صحیح و سالم و شنگول عقب ماشین نشستن
ولی چرخ ماشینت دیگه رو خاک داغ شلمچه
نیست رو بال ملائکه خداست .
میدونم حاجی تو بهشت که از تویوتات پیاده بشی
و تکیه بدی به سیمینوف رنگ و رو رفته ات
که همه بهشت زیر سایه سلاحت است ، تا نعره
بکشی ماشاالله ، خیل  حوری ها و غلمان ها
جوابتو میدن: حزب الله
یاد آن «کی خسته‌ است؟» یادش به خیر/ حاجی بخشی رسته است ، یادش به خیر
میدونم حاجی لباس پلنگی حریر تنت نکرده
بودی که کردند، اما دیگر نمیخواهد آن پیشانی
بند سبز را ببندی حالا دیگر بنشین و نفسی چاق کن
و نگاهی به عرش بینداز که بر پیشانی اش نوشته
شده: بسیج لشکر مخلص خداست !
میدونم حاجی بخشی اونجا دیگه ماکت سه راه شهادت
نمیخواهد، اونجا چادر خاکی مادر یاد کربلای 5 است!

پ ن :                                                       
قال رسول الله ص :الجنة تحت ظلال السیوف.
                                                  جامع الاخبار صفحه ۹۷

+   | 

از عشق ما به هر سو در شهر گفتگویی است
ما عاشق تو هستیم، این گفت و گو ندارد

گر آرزوی وصلت ، پیرم کند، مکن عیب
عیب است از جوانی، کاین آرزو ندارد

پ ن:                                     
خوب نمی شد صفحه اول کوی او
بدون عکس آقام می بود!

+   | 

اول:                                                                                         
به نظر من، عمار هنوز هم ناشناخته است. عمار ياسر را خود ماها
هم درست نمى‏شناسيم. عمار ياسر، يك حجت قاطعه‏ى الهى است.
من در زندگى امير المؤمنين (عليه الصّلاة و السّلام) كه نگاه كردم، ديدم
هيچ‏كس مثل عمار ياسر نيست؛ يعنى از صحابه‏ى رسول اللّه، هيچ‏كس نقش
عمار ياسر را در طول اين مدت نداشت. آنان زنده نماندند، ولى ايشان حيات بابركتش
ادامه پيدا كرد. هر وقت براى امير المؤمنين يك مشكل ذهنى در مورد اصحاب پيش آمد
يعنى در يك‏گوشه شبهه‏يى پيدا شد زبان اين مرد، مثل سيف قاطع جلو رفت و قضيه را حل كرد.
در اول خلافت حضرت همين‏طور، در قضاياى جمل و صفين هم همين‏طور،
تا در صفين به شهادت رسيد.


دوم:                                                                                           
بايد مثل عمار هوشيار بود و فهميد كه وظيفه چيست. نمى‏شود گفت به
من ربطى ندارد. امروز هر روحانى و هر عمامه‏به‏سر، به مقتضاى تلبس
به اين لباس، موظف است از حكومت اسلام و حاكميت قرآن دفاع كند؛
هركس هرطور مى‏تواند. يكى شمشير به دست مى‏گيرد و به جبهه
مى‏رود؛ يكى زبان گويايى دارد، به منبر مى‏رود...
                                                                         امام سید علی
پ ن:                                                                          
ـ همچو امروزی ۹ صفر ۳۷ ق شهادت عمار سلام الله علیه
و همچو دیروزی ۳۶ ق وفات جناب سلمان سلام الله علیه
ـ عکس هم برای درک بهتر شخصیت جناب عمار است

بخند حضرت آقا که یاسرت باشم
بهشت هم بتوانم مجاورت باشم
من از تبار ارادت ز کوی سلمانم
هزار مرتبه شکر خدا مسلمانم
به خال حضرت معشوق خود گرفتارم
من از قبیله ی مجنون ز ایل عمارم

+   | 

+   | 

من یادم نمیاد ، مادرم برام تعریف میکنن اینا رو که
دارم میگم. من اونموقع سه - چهار سالم بود و شب ها
کابوس عجوزه ی ساحره ای رو می دیدم که سگی هار داشت.
روزها از ترس حاضر نمی شدم لحظه ای تنها بمانم. مادرم میگن:
یه شب که از خواب بلند شدی خیلی خوشحال بودی ، گفتی:
"مامان دیگه نمی ترسم ! دایی اومد و اون دوتا رو کشت و من رو
برد توی یه باغ قشنگ بعدش هم گفت: دیگه نترسی دایی جون!"
دیگه از اون موقع نمی ترسیدی.

رو پیشونی بندم نوشته : یالثارات الحسین

پ ن : دایی ! دیگه وقتش شده بیای من رو
نجات بدی از دست این عجوزه ی باکره
پ ن : شهید موحد . شهادت: کربلای ۴
۵ روز پیش سالروز شهادتش بود میگم
برای همه ی ما فاتحه بخونه !


+   | 

 
نوشته های قبلی
حرم فلش-طراحی-کد وبلاگ-کد جاوا